SitE'S By T'Tee

กอด คุณอยากกอดใครมากที่สุดในชีวิต

กอดแม่ เท่าที่จำได้ ล่าสุดเมื่อเกือบสิบปีก่อน
กอดพ่อ เท่าที่จำได้ ไม่รู้เลย

กลับบ้านไปนานๆ ที ตั้งแต่มาอยู่ กทม. ปีละครั้งถึงสองครั้งได้
ทุกครั้งที่กลับก็คิดว่า อยากกลับไปกอดพ่อกับแม่ แถมหอมซักคนละที

แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่กล้าทำ อาจเป็นเพราะครอบครัวคนจีนมั้ง
มันไม่ได้มีการทำอะไรแบบนี้ มาตั้งแต่เด็ก เลยรู้สึกเคอะเขิน

กับพี่กับน้อง ไม่เคยกอดเลย มันรู้สึกแปลกๆ ไงไม่รู้ ไม่คิดด้วย
บางคนอาจรู้สึกว่า ทำไมอ่ะ ไม่เห็นเสียหาย แต่ของผม ไม่รู้อ่ะ ไม่มีคำตอบ

แต่แปลกตรงที่กับคนเคยคบ (จะบอกว่าโสดละ) เราก็กอดกันได้เนอะ
แถมส่วนใหญ่ เราเป็นคนไปกอดเค้าก่อนอีก ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน



แต่ครั้งนี้ หากได้กลับบ้านไป ต้องกอดพ่อกับแม่ให้ได้ ต้องทำให้ได้ !!!

นก  หิน  น้ำ

ไม่รู้ว่า คนส่วนใหญ่จะรู้จักกันรึเปล่า ... ส่วนใหญ่คงจะเล่น กระดาษ ค้อน กรรไกร

ผมเคยเอามาเล่นกับเพื่อนๆ ตอนมาอยู่ กทม. ใหม่ๆ แต่ละคนงง ใหญ่
แถมหัวเราะกันไม่หยุดอีก 5 5 5 นึกแล้วก็ขำเหมือนกัน

วันนี้มีเพื่อนคนนึงพูดถึง เลยนึกได้ ไม่ได้เล่นนานแล้วนี่นา นึกถึงสมัยเด็กๆ

ที่บ้านผมมันจะเล่นเป็น ...
หิน แทน ค้อน , น้ำ แทน กระดาษ ส่วน กรรไกร ไม่มี แต่ใช้ นก แทน
โดยการเล่นก็เหมือนกับ เป่ายิ๊งฉุบ นั่นแหละ แค่เรียกต่างกันแค่นั้นเอง
ซึ่งดูจากวัตถุ หรือ ชื่อที่เรียก ช่างบ่งบอก มากมาย (ไม่ต้องบอกก็รู้นะ)

แต่ผมก็ยังเล่นของผมอยู่นะ บางที ออก นก เฉยเลย เพื่อนก็งง

ขำ ขำ อ่ะครับ ไม่มีไรหรอก นึกถึงอดีตแค่นั้นเอง ว่างๆ มาเล่น นก หิน น้ำ กับผมได้นะ 5 5 5

"เป๊อะ เป๊อะ" คำๆ นี้ หลายๆ คนรู้จักเปล่าไม่รู้ เป็นภาษาที่บ้านผมอ่ะครับ ใช้มาตั้งแต่เด็กละ
แต่ความหมายจริงๆ ก็ไม่รู้เหมือนกัน 5 5 5 วันนี้เอาอีกแล้วสิ เฮ้อออออออออออออออออ
จะอะไรหล่ะครับ ก็ชอบทำอะไร ไม่ดูให้ดีก่อน ก็คนเป็น สิว เนอะ (แสดงว่ายังละอ่อนอยู่ 5 5 5)
ก็เลยทายาแต้มสิวก่อนออกจากห้อง แล้วดันลืมเช็ด ผลก็คือ มันเป็นดวงๆ เห็นชัดเชียว

กรูก็ว่าแล้ว ทำไมวันนี้มีคนมองหน้าแปลกๆ ยิ่งไอ้คนที่นั่งข้างๆ บนรถนะ หันมาเป็นระยะๆ แล้วอมยิ้ม
ถึงว่า มองทำ...ไรวะ จะบอกว่าหน้าตาดีใช่ปะ (แต่ตอนนั้นไม่ได้คิดเลยว่ามีอะไรติดหน้า T__T )
กรรม จริงๆ เลย มาถึงที่ทำงาน เข้าห้องน้ำถึงได้เห็น โอ้!!! ไม่ๆๆๆๆๆๆ เดินไปทั่วเลย จากห้องมาถึงที่ทำงาน

ไม่เรื่องนู้นก็เรื่องนี้ มันคงต้องมีซักเรื่องเหอะ ให้ขายขี้หน้าเค้า
แต่ไม่เป็นไรครับ ก็คนมันไม่รู้นี่หว่า แล้วก็เป็นแบบนี้ด้วย

ไปละ...................................กรูอายยยยยยยยยย

          มีคนเคยบอกว่า "การคิดถึงใครคนหนึ่งนั้น มันทรมาน" แต่สำหรับผมว่ามันไม่จริง มันเป็นความสุขมากกว่าที่เราได้คิดถึง เวลามันก็ผ่านมาเนิ่นนานแล้ว จนแทบลืมหน้ากันไป แต่ในใจก็ไม่เคยลืม "ความทรงจำ" ดีๆ ที่มีด้วยกัน (ถึงแม้ว่าจะเป็นผมฝ่ายเดียวที่นึกถึงก็ตาม) และมาถึงปัจจุบันนี้ก็คิดได้แล้วว่า "ผมไม่ได้คิดถึง แต่ไม่เคยลืมต่างหาก" มันคงจะเป็นแบบนี้เรื่อยๆ ไป แต่เชื่อว่า ซักวันเราต้องได้เจอกัน ผมเชื่ออย่างนั้นแน่นอน ...